تنگه هرمز بار دیگر به نقطه تمرکز تنشهای ایران و آمریکا تبدیل شده است؛ همزمان با مطرح شدن طرح جدید مجلس برای «محدودسازی تردد ناوگان کشورهای متخاصم»، دونالد ترامپ هم به افزایش فشار دریایی تهدید کرده و از محاصره دریایی میگوید؛ کشورهای مختلف به این وضعیت واکنش نشان دادهاند و به نظر میرسد که در یکی از حساسترین مراحل این رقابت ژئوپلیتیکی قرار داریم.
ارزیابیها حاکی از آن است که این پیشنهاد پس از تشدید بحران در منطقه و بروز مشکلات جدی برای نیروهای نظامی آمریکا درپی برآورد نادرست از توان نظامی جمهوری اسلامی ایران، صورت گرفته است.
آمریکاییها باید مکثی کنند و بپذیرند که هیچ منفعت حیاتی بزرگی برای آمریکا در خاورمیانه در معرض خطر نیست. در مقابل، وضعیت با چین هم حساستر است و هم اهمیت بیشتری دارد.
گزارش جنجالی والاستریت ژورنال از تعیین ضربالاجل ۶ هفتهای توسط ترامپ برای پایان جنگ، معادلات میدان را بههم ریخته؛ اولتیماتومی که بیش از آنکه نشانه صلح باشد، بوی نگرانی از اقتصاد و افکار عمومی آمریکا میدهد.
سه هفته پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نه کار به فروپاشی مدیریت داخلی ایران انجامید و نه برآوردهای اولیه واشنگتن و تلآویو محقق شده است؛ جنگ اکنون منطقهای، پرهزینه و با سناریوهای پایانی نامعلوم ادامه دارد.
ترامپ ادعا کرد با یکی از رؤسایجمهور پیشین آمریکا صحبت کرده که به او گفته بود کاش ایران را بمباران کرده بود، اما دستیاران هر چهار رئیسجمهور زنده پیشین — جورج دبلیو بوش، بیل کلینتون، باراک اوباما و جو بایدن — گفتند چنین گفتگویی رخ نداده است.
نگرانیها درباره افزایش شکاف و گسلهای قومی در کردستان و آذربایجان تا طمع به شاهرگ انرژی در خوزستان در پی جنگ جاری اوج گرفته و ترامپ نیز با یک جمله کوتاه درباره احتمال تغییر نقشه ایران، خوابی که برای ایران پس از جنگ دیده را علنی کرد.
«مارکو روبیو» وزیر امور خارجه آمریکا قرار است امروز نشستی محرمانه با اعضای ارشد کنگره آمریکا پیش از سخنرانی سالانه دونالد ترامپ رئیس جمهوری این کشور در برابر کنگره داشته باشد.
«رئیسجمهور آمریکا مرد عمل است، منتظر بمانید!»؛ انتشار این پیامک بینامونشان، بیش از آنکه یک اطلاعرسانی سیاسی باشد، شبیه به یک جرقه در انبار باروت روانی جامعه است.
در حالی که دونالد ترامپ در نشست «هیئت صلح» از راهحل دیپلماتیک با ایران سخن میگوید، همزمان با تعیین ضربالاجل تازه و تقویت کمسابقه آرایش نظامی آمریکا در خاورمیانه، سیگنال متفاوتی مخابره میکند؛ سیگنالی که بیش از هر چیز از یک رویکرد دوگانه و پرریسک در سیاست خارجی او حکایت دارد.
رئیسجمهور آمریکا در تازهترین اظهارات خود اعلام کرد که ظرف ۱۰ روز آینده مشخص خواهد شد آیا واشنگتن و تهران به توافق سازنده خواهند رسید یا نه. او همزمان با اشاره به تهدیدات بالقوه و قدرت نظامی، چشمانداز رویارویی یا صلح منطقهای را پیش روی آمریکا و متحدانش در خاورمیانه ترسیم کرد.